Reisverslag Londen Havo 5 2013

Vanochtend vroeg om 06.00 uur.... véél te vroeg volgens sommigen, vertrok de bus. Menigeen verscheen duidelijk ondergesoigneerd bij de sporthal om zijn of haar plek in de bus op te eisen, het ging zelfs zover dat één persoon gewapend met dekbed en kussen de bus binnenliep om haar potentieel tekort aan schoonheidsslaap toch vooral preventief aan te kunnen vullen. In de bus was 't dan ook erg rustig, tot de eerste stop was meer gesnurk dan geklets te horen.

Bij Calais moesten we een kwartiertje wachten op de bus en er was maar liefst twintig minuten gratis wifi... en dat laat een 5havo-leerling niet graag ongebruikt. Volop facebook/whatsapp/twitter spam dus. Lekker weer, dat ook wel weer!

Op de boot natuurlijk in 't zonnetje zitten op het achterdek en ook nemen onze 5havisten de geijkte statiefoto's aan de reling van de boot. Zo'n heerlijke reis op een vlakke zee gaat natuurlijk heel snel, en voor we 't weten zitten we weer film kijkend  in de bus onderweg naar Londen.

Aangekomen bij het hotel toch wel wat verwarring: enkele 4persoons kamers blijken 3persoons kamers te zijn en we hebben ook nog te weinig 4persoons kamers... achteraf blijkt dat de receptie niet haar beste dag had, gewoon vergissinkje... maar de stress steeg toch wel enkele leveltjes hoger. Rond de klok van vijf: de stad in, via trein en metro lopen we sightseeing naar the London Eye. Fantastisch uitzicht vanuit dit reuzenrad, op een mooi verlicht historisch centrum van London... en de Big Ben is ineens zo big niet meer. Daarna krijgen de leerlingen anderhalf uur om wat te eten of te shoppen. 22:00 uur vertrekken we naar het hotel en om 23:15 uur is iedereen ook daar binnen. We merken heel goed dat we een enorm grote groep bij ons hebben: verplaatsen is heel log en duurt langer dan we gewend zijn. Rekening mee houden de komende dagen!

Eerste dag was een leuke, lange en vermoeiende dag... en wat hebben we een aardige leerlingen!

Dag 2
Woensdagochtend was echt een vroege: 6.30 douche, 7.00 ontbijt, one cold breakfest. Dit jaar keuze uit 4 soorten, van echt Engels, weet je wel met worsten en bonen enzo tot croissantjes met ei en kaas. Heerlijk. Iedereen had zowat lering getrokken uit onze Londenlezing bij de introductie en uit alle hoeken en gaten kwam de hagelslag, nutella, de ruiterppakketten en pindakaas te voorschijn.

De 102 hongerige hormoonfabrieken druppelden kamersgewijze binnen. De nacht was kort heftig en luidruchtig geweest, want de dienstdoende nachtportier bekeek ons met argusogen om te peilen wie er in charge zou zijn om aan te kunnen chargeren. Jezelf kaduk houden kreeg een nieuwe dimensie. Ook de vermoorde onschuld uithangen werd tot kunst verheven, zodat bij thuiskomst alle kamerpassen waren gedecodeerd en we opnieuw door de magnetiseur moesten. Zo wisten ze dus op welke kamer we lagen... helaas.
Maar zo snel ging de dag niet voorbij....  Het begon al met een geplande omgooi van de tijden die niet iedereen meegekregen had. 3 stuks dames rustig in ontbijtstemming terwijl de bussen al vol zaten op 3 na....
Maar ja, de gidsin (een vrouw die wel de weg weet!) was ook wat later, dus uiteindelijk klopte het allemaal weer.
Onze Trudy werd warm welkom geheten en in mum van tijd hadden we een encyclopedische hoeveelheid aan informatie over Londen achter de kiezen en bij iedere multiplechoice vraag lanceerde jogedame S.M. steeds Churchill als antwoord en gezien het verleden van Londen was dat meestal goed en had ze in notime de diepvries, de ijskast en het bestek gewonnen. Trudy werd danig op de proef gesteld omdat de docenten schijnbaar meer drukte vertoonden dan de hele bus leerlingen bij elkaar en had dan ook moeite de 4 heren in het gareel te houden. Na een kop koffie in de Dungeon en het uitdelen van de nodige complimenten en schouderklopjes kwam het allemaal weer goed. Zeggen tegen dhr van Heck dat hij slim is, is net zoals vloeken in de kerk. Volledig overbodig. Dus.
Londen werd door haar opgedeeld in arm, rijk, erg rijk, stinkend rijk en Emiraten. We moesten schoorstenen kijken waar vroeger magere kinderen door geragd werden, de tegenstelling tussen victoriaanse bouw en Qatarglaspaleizen bekijken, mannen in streepjespakken en vrouwen in kostuums opmerken, als je verstand van geld had kon je in Londen nog meer geld verdienen als in de rest van Europa, gebouwen verdwijnen en nieuwe rijzen als paddenstoelen uit de peperdure grond. De hele koninklijke familie kwam voorbij gemarcheerd en de schrijver van Peter Pan woonde in een gewoon huisje en voor een van de 50 banken stond Sherlock Holmes met de rug naar de straat en met een pientere bik naar de bank gedraaid.
En toen reden we in een enorme file van een uur. Je gelooft het niet: de taxichauffeurs waren in staking omdat Cameron bedacht had de taxilicence te versoepelen.
Cameron, bloedlijn van buitenechtelijk geneuzel van ene Hendrik, is trouwens gehuwd met een andere bloedlijn van diezelfde Hendrik. Meer van die sappige zaken wist onze Trudy uit haar modieuze mouwen te toveren. Ze wist goed de weg... als gids ,maar als filedeskundige moet ze nog bijscholen want volgens ons hebben we ze allemaal  gehad.
Uiteindelijk anderhalf uur te laat belanden we bij de musea, die we nu in een sneltreinvaart moesten behappen. Dat lukte wel. De musea zijn ge-wel-dig! Niet te beschrijven hoeveel culturen hier bij elkaar gesleept zijn. En dat helemaal gratis... kunnen  we bij ons een voorbeeld aan nemen, in plaats van die miljoenen uit  cultuurfabrieken te willen genereren. Rond half vier en een groepsfoto rijker trokken we richting Buckingham Palace waar net een wisseling van de wacht plaatsvond.
Met de benenwagen verder op Piccadilly 'n uurtje shoppen en vooral eten. Je moest eens weten hoeveel bergen voedsel er in die 102 kan....
Na een stevige maaltijd dus, konden we er weer tegenaan en vooral tegen de weg naar het Apollotheater bij Victoriastation.
Tegenvaller: dhr Heuts vertoonde sporen van hielspoor en was redelijk NIET ter been. Dus die hebben we maar even ontzien.
Wicked was awesome... wat een stemgeluid kwam er uit die vershrekkelijk goede zangeres. Zo krijg je 5 havo wel stil... gewoon meer en harder geluid produceren.
Het rijtijdenbesluit noopte ons een uurtje te overbruggen na de voorstelling en dus namen we de Vauxhallbrug en de Theems en een paar kilometer boardwalk waarbij de Academical Silly Walks van F.L. en haar Trail-follow-walk voor enige hilariteit zorgde. Als je onze 102 even laat stilstaan op koude stoepen, dan slaat het plasnoodlot toe en er werd dan ook naarstig gezocht naar loosplekken... en gelukkig bracht de bus ook verlossing en konden we rond 23.30 hotelwaarts. Verlicht en voldaan van een geslaagde en zeer gezellige dag. 00.00 plat en pitten. 

Dag 3 en 4

Het opstaan ging al wat moeilijker... er zaten toch al behoorlijk wat meters trottoir in de zolen. Alleen een pleister voor een ingescheurde vingernagel was gewenst... dus het viel wel mee. Dus gingen we met een gerust hart op pad richting Camden om de permanente markt aldaar op te zoeken. Als je aan alle eettentjes even zou proeven zou je in theorie na een rondje markt vol moeten zitten. De meesten dan toch wel. We keken onze ogen uit naar de diversiteit aan spulletjes die er lagen. Ogen en oren kwam je te kort, ook je neus en zeker je portemonnee. Zo leuk was het wel. als je dan de paardenmarkt had gehad met alle indoorwinkeltjes was het weer bustijd. Want we togen nu richting Tower: daar waar de koningen hun lijken lieten, oppositie, ministers of weerbarstige eega's, om het even....en om het leven... Op den duur kreeg iedereen hier een plaatsje als je het niet eens was met wat je chef beval.
Bezichtigen van beefeaters en hoge mutsen, raven, schietgaten en het restaurant, neuzen tussen de kroonjuwelen,( die volgens een docent niet echt zijn, terwijl de rest geen uitspraak durft te doen), en vervolgens weer richting avondeten, waren de middagingredienten. De avond werd afgesloten met een spooky Rippertocht, waarna de bus richting Peckham ging en de oogjes vervolgens van uitputting dichtvielen.
Dat hadden we gehoopt tenminste. Toch waren er dus nog zo'n 20 rusteloze jongeren die dachten de zaak onveilig te maken, maar die hadden niet gerekend op de hotelwacht (zoiets als schoolwacht) die ook om 3 uur 's nachts nog functioneert. Na dit incident te hebben opgelost en enkele kamers te hebben geïsoleerd, keerde de rust weder en kon ook onze collegaschool uit Zwolle ook van hun ochtendrust genieten. ( ja hoor die hadden we drie jaar geleden ook al hier ontmoet en het weerzien brak onmiddellijk het ijs.)
In de vroege ochtend moesten de koffers weer gepakt en na een hongels (hollands/engels) ontbijt in de bus gestouwd. We gingen weer naar huis, de tijd was om en voor sommigen zichtbaar op.
Dat ging niet rechtstreeks maar via Cambridge, waar het laatste wisselgeld kon worden opgemaakt of je zou het restant al met flink verlies op de veerboot moeten inleveren.

De sfeer ging er niet echt op vooruit omdat de regen met bakken uit de sky viel, dus een gezellige coffieshop was het laatste toevluchtsoord. Het gevolg van die regen was wel dat de zee iets onrustiger was dan de heenreis en enkele pipse neusjes verdwenen in de comfortabele fauteuils of naar het toilet.
Zonder noemenswaardige incidenten togen we van Calais naar de eerste stopplaats met pizza's en halve haantjes. Voor we het wisten doemde Maastricht voor ons op en vlogen de smssen derwaarts om chauffeurs of ander vervoer op te roepen.

Een uurtje vroeger dan gepland was de laatste leerling afgeleverd en konden we zelf de benen bij moeders strekken.

Al met al een gezellige, rustige en leerzame reis met een heel leuke groep leerlingen, die ondanks het grote aantal uitstekend het gareel wist te vinden. Het verliesquotum van 10% hebben we niet gehaald en maar goed ook uiteindelijk,

Namens alle begeleidende docenten zijn alle leerlingen bedankt voor deze uitermate gezellige Londenreis 2013.