Leerling conferentie

Was het 5 uur reizen waard?

Op 23 januari ’15 zijn we om half acht met 8 personen met slaap in onze  ogen, naar de hoogbegaafdenconferentie in Utrecht vertrokken.

We zijn er heen gegaan omdat we dachten: dit is leuk! Hier willen wij graag heen! Toen we aankwamen in Utrecht vroegen we ons eigenlijk af: Wat moeten er nu van verwachten? Als we terug denken, denken we allemaal het zelfde: Dit was veel leuker en leerzamer dan een normale schooldag. We hebben van te voren lezingen mogen uitkiezen, die we toen ook bijna allemaal konden volgen. Daarmee waren we erg tevreden. Ieder kon drie workshops volgen. We vonden de lezingen allemaal erg interessant. De lezing “geheugen en synaptische plasticiteit” was heel boeiend. Tijdens deze lezing werd de werking van het brein besproken.  Tegelijkertijd kon je ook een lezing journalistiek (hier leerde je hoe je een column moest maken) en “onze afweer als friendly fire” ( over ons immuunsysteem en de fouten daarin) volgen.
De workshop 3D-printen was heel leuk en het was helemaal de moeite waard!
Daarna was het tijd voor pauze, we kregen snacks en praatten over de lezingen die we net achter de rug hadden, net zoals bij een echte conferentie. Vaak waren we er erg positief, maar over de lezing ‘na, na, nano’ en de lezing “astrobiologie” die we daarna kregen waren we wat minder enthousiast. De eerste was te ingewikkeld, de andere een beetje langdradig. Om 4 uur waren de lezingen klaar. Eerst zijn we weer met de bus teruggegaan naar het station en daar hebben we nog 20 minuten rondgelopen. We zijn naar Starbucks gegaan waar we heerlijke drankjes hebben gehaald voordat de trein vertrok. Daarna hebben we een gezellige terugreis gehad en om 7 uur ‘s avonds weer aangekomen op Maastricht station. De vijf uur reizen was zeker de moeite waard en het was een leerzame en leuke dag!